view');

Iedereen kan wel eens hulp gebruiken!

Ieder mens is uniek en heeft een unieke hulpvraag. Het klinkt cliché maar het is echt waar. In de afgelopen twee jaar hebben we 150 begeleidingstrajecten opgestart. 150 unieke verhalen. Natuurlijk komen de thema’s overeen. Maar de achtergrond, de levensfase, het sociale netwerk; het maakt ieder begeleidingstraject uniek.

Daarom starten we met het vertellen van een aantal van deze verhalen. Zodat jij, als je op zoek bent naar begeleiding, kunt zien dat je niet alleen staat. Zodat je als verwijzer een beeld hebt bij het type vragen die we oppakken en als sollicitant bij wat je kunt verwachten als je bij Vivens Begeleiding aan de slag gaat.

De verhalen zijn echt. De namen en de foto’s fictief. Maar zoals je op de foto kunt zien en dat willen we ermee aantonen; het zijn unieke mensen met unieke verhalen. Iedereen kan wel eens hulp gebruiken! Achter iedere voordeur gaat een uniek verhaal schuil.

We starten de serie met het verhaal van Meneer Han.

Meneer Han (72)

Via een wijkteam kwam 2 jaar geleden de vraag bij ons binnen of wij ook ouderen begeleiden. Het ging toen om meneer Han van 72 jaar oud. Hij woonde destijds ongeveer 7 jaar samen met zijn zoon in Nederland in een appartement. Meneer Han had in het begin moeite om de binnenkomende post goed te begrijpen omdat hij de Nederlandse taal niet machtig was. Af en toe zocht hij hiervoor hulp bij het wijkteam maar deze insteek bleek onvoldoende. Op belangrijke stukken werd vaak te laat of niet gereageerd. Meneer Han werd in die tijd ook geholpen door vrijwilligers met verschillende zaken maar doordat hij geregeld afspraken niet na kwam strandde ook dit traject. Bovenal bleken in het verleden vader en zoon betrokken te zijn geweest bij een wietplantage in hun woning. Op het moment van aanmelding waren er opnieuw zorgen over soortgelijk delictgedrag.

Na de gebruikelijke kennismaking begonnen wij met het scheppen van orde in de, toch zeer chaotische, administratie van meneer om zo zicht te krijgen op mogelijke schulden. Wij kwamen er snel achter dat er sprake was van bewindvoering maar dat deze moeilijk in contact kwam met meneer. Begrijpelijk dat bewindvoerder erg blij was dat eindelijk ambulante ondersteuning in beeld was gekomen die de communicatie tussen hem en meneer Han kon bevorderen en ervoor zorg kon dragen dat belangrijke zaken op tijd werden opgepakt. Uiteindelijk bleek veel van de post betrekking te hebben op de zoon van meneer Han. Daarom werd besloten om ook voor hem ambulante begeleiding vanuit Vivens in te zetten met als doel; het verkrijgen van structuur (inkomen, daginvulling, woonplek).

Snel bleek dat er sprake van een “ongezonde” symbiotische relatie tussen vader een zoon. Zij haalden niet het beste in elkaar naar boven en waren in een vicieuze cirkel beland die geen uitweg bood. De zoon van meneer Han bleek geen inkomen en een nog hogere schuldenlast dan vader te hebben en woonde bij zijn vader in sinds hij zijn baan en huis kwijt was geraakt.

Onder andere was er ook sprake van verwaarlozing met betrekking tot het huishouden en ongedierte overlast. Het lukte vader en zoon niet om adequaat voor hun directe leefomgeving zorg te dragen. Met hulp van vrijwilligers heeft een flinke schoonmaakbeurt plaatsgevonden om hun woning in een gezonde staat te brengen. Helaas blijkt het niet haalbaar meneer Han huishoudelijke vaardigheden aan te leren.

In samenwerking met de wijkagent werd het vermoeden weerlegd dat er opnieuw sprake zou zijn van betrokken bij een wietplantage. Destijds werden vader en zoon onder druk van Oost-Europeanen en door geldnood gedwongen tot twee keer toe een slaapkamer af te staan voor een wietplantage. Beiden werden vrijgesproken voor deze overtreding.

We zijn nu twee jaar verder en er lijkt sprake te zijn van mogelijk autismespectrumstoornis bij zowel vader als zoon. Beide vertonen veel kenmerken van ASS maar door de taalachterstand en het cultuurverschil kan geen psychodiagnostisch onderzoek plaatsvinden. Daarnaast blijkt zoon sociaal emotioneel niet conform zijn leeftijd te functioneren. Dit is een van de redenen waarom zoon niet zelfstandig kan wonen. Er is daarom besloten hem aan te melden voor begeleid wonen. Door het ontbreken van een diagnose is een geschikte woonplek met de juiste begeleiding echter moeilijk te vinden. Meneer Han blijkt eerste verschijnselen van vroegtijdige dementie te vertonen. Hij vergeet geregeld afspraken en heeft vaak moeite met het goed opslaan van informatie waardoor hij veel zaken niet goed begrijpt. Meneer Han heeft in korte tijd twee hartinfarcten gehad en ervaart veel stress door de zorgen rondom zijn zoon. Daarnaast heeft hij onvoldoende gezond eten ter beschikking.

Omdat bij meneer Han sprake was van een gebrekkig sociaal netwerk was er meer (dagelijkse) structuur nodig en een omgeving zodat hij geprikkeld zou worden om sociale contacten aan te gaan. Samen met meneer Han besloten we daarom om meneer Han te ondersteunen in het vinden van een aanleunwoning bij een verzorgingstehuis en schakelden wij thuiszorg in. Hierdoor verkreeg hij dagelijkse structuur onder andere door iedere dag in de ochtend en avond een praatje te maken met de (wijk)verpleging die ervoor zorg draagt dat hij zijn medicatie inneemt. Hij heeft op zijn manier praatjes op de gang met andere ouderen en er is dagelijks zicht op zijn gezondheidstoestand. Ook eet hij weer gezonder. Iedere week komt er een schoonmaakster die ervoor zorgt dat zijn leefomgeving netjes blijft. Ondanks de nog aanwezige zorgvragen en zorgen rondom zijn zoon hebben we samen met meneer Han antwoorden gevonden op zijn voornaamste hulpvragen.

Momenteel zien wij meneer Han nog een keer in de maand en werken wij toe naar afronding van het ambulante traject.