view');
Category

Actueel

Praktische ondersteuning heeft Peter in de goede richting gezet

Iedereen kan wel eens hulp gebruiken!

Ieder mens is uniek en heeft een unieke hulpvraag. Het klinkt cliché maar het is echt waar. In de afgelopen twee jaar hebben we 150 begeleidingstrajecten opgestart. 150 unieke verhalen. Natuurlijk komen de thema’s overeen. Maar de achtergrond, de levensfase, het sociale netwerk; het maakt ieder begeleidingstraject uniek.

Daarom zijn we gestart met het vertellen van een aantal van deze verhalen. Zodat jij, als je op zoek bent naar begeleiding, kunt zien dat je niet alleen staat. Zodat je als verwijzer een beeld hebt bij het type vragen die we oppakken en als sollicitant bij wat je kunt verwachten als je bij Vivens Begeleiding aan de slag gaat.

De verhalen zijn echt. De namen en de foto’s fictief. Maar zoals je op de foto kunt zien en dat willen we ermee aantonen; het zijn unieke mensen met unieke verhalen. Iedereen kan wel eens hulp gebruiken! Achter iedere voordeur gaat een uniek verhaal schuil.

Dit verhaal gaat over Peter.

Peter (38 jaar)

Een jaar geleden vroeg Peter voor zichzelf en zijn gezin ondersteuning aan bij de gemeente. Hij kreeg toen een maatwerkvoorziening voor ambulante ondersteuning voor de duur van één jaar. Deze is onlangs voor twee jaar verlengd.

Peter is getrouwd met Debby en samen hebben ze twee kinderen, een zoon van 13 jaar en een dochter van 8. Zijn vrouw was hoofdverdiener, maar is door een burn-out thuis komen te zitten en werkt momenteel hard aan haar herstel. Peter zit al jaren in de ziektewet, omdat hij zichzelf op het werk altijd opbrandde. Peter is bekend met een angststoornis en er is een vermoeden dat er sprake kan zijn van autisme. Dit is nooit officieel vastgesteld. Al vanaf zijn 8ste ervaart Peter faalangsten en heeft hij een sociale fobie. Dat houdt in, dat hij bang is om te falen en dat hij zich zorgen maakt dat andere mensen hem afwijzen. Op latere leeftijd zorgden deze angsten voor spanning in verschillende situaties. Zo bevroor hij en kon hij zijn werk niet meer uitvoeren wanneer iemand ook maar naar hem keek. Door de angst om te kunnen falen lukt het hem thuis niet om huishoudelijke klusjes uit te voeren. Hij is bang dingen verkeerd te doen. Zelfs als het hem een keer lukt om een klus te beginnen treden snel paniekklachten op. Hij krijgt dan last van zijn spieren, een versnelde ademhaling en verhoogde hartslag.

Peter is een doorzetter en ondanks deze tegenslagen blijft hij zichzelf regelmatig uitdagen. Hij gaat naar vrienden, zorgt voor de boodschappen en brengt de kinderen naar school.

Peter heeft vier belangrijke doelen:

  1. Het verbeteren van het contact met zijn kinderen;
  2. zijn vrouw ontlasten door te helpen in het huishouden;
  3. het verkrijgen van een zinvolle daginvulling e
  4. het accepteren van zijn beperkingen.

In het verleden heeft Peter hulp gehad van een psychiater en heeft hij deeltijdbehandeling gevolgd. Het lukte hem niet om de verkregen adviezen in de praktijk toe te passen. Juist hiervoor is ambulante ondersteuning ingezet om de vertaalslag met betrekking tot adviezen en tips naar de praktijk te maken.

Het duurde een half jaar voordat Peter voldoende vertrouwen had in zijn ambulant begeleider om tot een goede werkrelatie te komen. Peter had deze tijd ook nodig om eerlijk te kunnen zijn over zijn gevoelens en gedachtes. Nadat het vertrouwen was verkregen kon er beter aan de bovengenoemde doelen worden gewerkt. Het bleek ontzettend belangrijk om orde te scheppen in Peters leven. Hierdoor kreeg hij de nodige rust waardoor hij meer energie over had om positieve aandacht te geven aan zijn kinderen. Samen met de ambulant begeleider maakte Peter een dagelijkse planning. In deze planning werd rekening gehouden met de frequentie van activiteiten, de duur ervan en de belasting maar vooral met de tijd en aandacht die zijn kinderen nodig hebben. Dit voorkomt dat Peter doorslaat in bepaalde handelingen. Het kan bij Peter altijd beter en mooier, waardoor zaken vaak niet afkomen. Peter legt zichzelf een dusdanig hoge druk op wat zijn weerslag heeft op de kinderen. Daarom bespreekt Peter wekelijks met zijn ambulant begeleider opvoedingsvragen.

Twee maanden nadat de ambulant begeleider en Peter begonnen waren met de dagelijkse planning en Peter verbetering merkte, begon hij meer alcohol te drinken.

Twee maanden nadat de ambulant begeleider en Peter begonnen waren met de dagelijkse planning en Peter verbetering merkte begon hij meer alcohol te drinken. Hierdoor voelde hij zich overdag futloos en moe. Toen hij dit met zijn begeleider besprak bleek Peter onbewust de neiging te hebben zich slecht te willen voelen. Daarom werd in deze periode meer aandacht besteed aan Peters gevoelens en gedachtes. Uiteindelijk kwam Peter tot de conclusie dat sporten een positieve uitkomst zou kunnen bieden en begon hij daarom actief met hardlopen. Ook op dit vlak was het voor Peter lastig om zijn energie goed in te delen met als gevolg een overbelast lichaam. De oplossing bleek een hardloop applicatie op zijn telefoon die hem instructies gaf. Met zijn ambulant begeleider evalueert hij sindsdien wekelijks en vooralsnog gaat dit goed.

Al met al blijkt het een uitdaging een balans te vinden tussen het actief oppakken van zaken en het vinden van rust. Peter heeft als valkuil dat hij teveel hooi op zijn vork neemt waardoor hij snel het overzicht kwijt raakt en daardoor zijn energie niet meer goed kan verdelen. In overleg met de ambulant begeleider is daarom besloten vier maanden lang geen nieuwe uitdagingen aan te gaan, totdat de dingen die nu positief verlopen hun vruchten afwerpen.

Zijn vrouw is ondertussen weer aan het werk en is erg blij met de vooruitgang die Peter boekt. Naast de hulp voor Peter is er inmiddels ook hulp voor zijn kinderen om met de, toch wel, bijzondere thuissituatie om te kunnen gaan.

Peter zal vooruitgaan, dat is zeker; met vallen en opstaan.

Iedereen kan wel eens hulp gebruiken! Meneer Han (72)

Iedereen kan wel eens hulp gebruiken!

Ieder mens is uniek en heeft een unieke hulpvraag. Het klinkt cliché maar het is echt waar. In de afgelopen twee jaar hebben we 150 begeleidingstrajecten opgestart. 150 unieke verhalen. Natuurlijk komen de thema’s overeen. Maar de achtergrond, de levensfase, het sociale netwerk; het maakt ieder begeleidingstraject uniek.

Daarom starten we met het vertellen van een aantal van deze verhalen. Zodat jij, als je op zoek bent naar begeleiding, kunt zien dat je niet alleen staat. Zodat je als verwijzer een beeld hebt bij het type vragen die we oppakken en als sollicitant bij wat je kunt verwachten als je bij Vivens Begeleiding aan de slag gaat.

De verhalen zijn echt. De namen en de foto’s fictief. Maar zoals je op de foto kunt zien en dat willen we ermee aantonen; het zijn unieke mensen met unieke verhalen. Iedereen kan wel eens hulp gebruiken! Achter iedere voordeur gaat een uniek verhaal schuil.

We starten de serie met het verhaal van Meneer Han.

Meneer Han (72)

Via een wijkteam kwam 2 jaar geleden de vraag bij ons binnen of wij ook ouderen begeleiden. Het ging toen om meneer Han van 72 jaar oud. Hij woonde destijds ongeveer 7 jaar samen met zijn zoon in Nederland in een appartement. Meneer Han had in het begin moeite om de binnenkomende post goed te begrijpen omdat hij de Nederlandse taal niet machtig was. Af en toe zocht hij hiervoor hulp bij het wijkteam maar deze insteek bleek onvoldoende. Op belangrijke stukken werd vaak te laat of niet gereageerd. Meneer Han werd in die tijd ook geholpen door vrijwilligers met verschillende zaken maar doordat hij geregeld afspraken niet na kwam strandde ook dit traject. Bovenal bleken in het verleden vader en zoon betrokken te zijn geweest bij een wietplantage in hun woning. Op het moment van aanmelding waren er opnieuw zorgen over soortgelijk delictgedrag.

Na de gebruikelijke kennismaking begonnen wij met het scheppen van orde in de, toch zeer chaotische, administratie van meneer om zo zicht te krijgen op mogelijke schulden. Wij kwamen er snel achter dat er sprake was van bewindvoering maar dat deze moeilijk in contact kwam met meneer. Begrijpelijk dat bewindvoerder erg blij was dat eindelijk ambulante ondersteuning in beeld was gekomen die de communicatie tussen hem en meneer Han kon bevorderen en ervoor zorg kon dragen dat belangrijke zaken op tijd werden opgepakt. Uiteindelijk bleek veel van de post betrekking te hebben op de zoon van meneer Han. Daarom werd besloten om ook voor hem ambulante begeleiding vanuit Vivens in te zetten met als doel; het verkrijgen van structuur (inkomen, daginvulling, woonplek).

Snel bleek dat er sprake van een “ongezonde” symbiotische relatie tussen vader een zoon. Zij haalden niet het beste in elkaar naar boven en waren in een vicieuze cirkel beland die geen uitweg bood. De zoon van meneer Han bleek geen inkomen en een nog hogere schuldenlast dan vader te hebben en woonde bij zijn vader in sinds hij zijn baan en huis kwijt was geraakt.

Onder andere was er ook sprake van verwaarlozing met betrekking tot het huishouden en ongedierte overlast. Het lukte vader en zoon niet om adequaat voor hun directe leefomgeving zorg te dragen. Met hulp van vrijwilligers heeft een flinke schoonmaakbeurt plaatsgevonden om hun woning in een gezonde staat te brengen. Helaas blijkt het niet haalbaar meneer Han huishoudelijke vaardigheden aan te leren.

In samenwerking met de wijkagent werd het vermoeden weerlegd dat er opnieuw sprake zou zijn van betrokken bij een wietplantage. Destijds werden vader en zoon onder druk van Oost-Europeanen en door geldnood gedwongen tot twee keer toe een slaapkamer af te staan voor een wietplantage. Beiden werden vrijgesproken voor deze overtreding.

We zijn nu twee jaar verder en er lijkt sprake te zijn van mogelijk autismespectrumstoornis bij zowel vader als zoon. Beide vertonen veel kenmerken van ASS maar door de taalachterstand en het cultuurverschil kan geen psychodiagnostisch onderzoek plaatsvinden. Daarnaast blijkt zoon sociaal emotioneel niet conform zijn leeftijd te functioneren. Dit is een van de redenen waarom zoon niet zelfstandig kan wonen. Er is daarom besloten hem aan te melden voor begeleid wonen. Door het ontbreken van een diagnose is een geschikte woonplek met de juiste begeleiding echter moeilijk te vinden. Meneer Han blijkt eerste verschijnselen van vroegtijdige dementie te vertonen. Hij vergeet geregeld afspraken en heeft vaak moeite met het goed opslaan van informatie waardoor hij veel zaken niet goed begrijpt. Meneer Han heeft in korte tijd twee hartinfarcten gehad en ervaart veel stress door de zorgen rondom zijn zoon. Daarnaast heeft hij onvoldoende gezond eten ter beschikking.

Omdat bij meneer Han sprake was van een gebrekkig sociaal netwerk was er meer (dagelijkse) structuur nodig en een omgeving zodat hij geprikkeld zou worden om sociale contacten aan te gaan. Samen met meneer Han besloten we daarom om meneer Han te ondersteunen in het vinden van een aanleunwoning bij een verzorgingstehuis en schakelden wij thuiszorg in. Hierdoor verkreeg hij dagelijkse structuur onder andere door iedere dag in de ochtend en avond een praatje te maken met de (wijk)verpleging die ervoor zorg draagt dat hij zijn medicatie inneemt. Hij heeft op zijn manier praatjes op de gang met andere ouderen en er is dagelijks zicht op zijn gezondheidstoestand. Ook eet hij weer gezonder. Iedere week komt er een schoonmaakster die ervoor zorgt dat zijn leefomgeving netjes blijft. Ondanks de nog aanwezige zorgvragen en zorgen rondom zijn zoon hebben we samen met meneer Han antwoorden gevonden op zijn voornaamste hulpvragen.

Momenteel zien wij meneer Han nog een keer in de maand en werken wij toe naar afronding van het ambulante traject.

Landelijke campagne #IKZORG

Op 1 november 2018 is de campagne Ik Zorg gestart om de komende jaren nieuwe medewerkers te werven voor de sector Zorg en Welzijn. Ook Vivens Begeleiding zet zich in voor deze campagne.

In onderstaande video vertelt ambulant begeleider Marlon hoe haar werkdag eruit ziet.

Met Ik Zorg laten meer dan 600 professionals door heel het land zien, voelen en ervaren hoe divers, breed en betekenisvol ons werk is.

Ik Zorg is onderdeel van het Actieprogramma Werken in de Zorg met als doel om in 2022 de personeelstekorten terug te brengen naar nul of daar dichtbij. Daarvoor is het programma erop gericht meer mensen kiezen voor de zorg (Actielijn 1), beter leren in de zorg (Actielijn 2) en anders werken in de zorg (Actielijn 3).

Ga voor meer informatie en de verhalen van medewerkers naar www.ontdekdezorg.nl. #IkZorg

Wil je meer informatie over vacatures bij Vivens Begeleiding? Klik op de button hieronder!

Vacatures

Verlenging Wmo ambulante begeleiding

Vandaag is het nieuwe contract met de regio Midden IJssel en Oost Veluwe ondertekend! Daarmee blijven wij vanaf 2019 een gecontracteerde zorgaanbieder voor Wmo ambulante begeleiding (en coördinatie) in Apeldoorn, Zutphen (nieuw), Hattem, Epe, Voorst en Brummen.

Een aanbesteding is toch altijd een toets moment of je aan de kwaliteitscriteria voldoet en een spannend moment voor de continuïteit van de organisatie. We zijn dan ook blij dat we onze missie om de autonomie van de begeleider en zorgvrager te vergroten kunnen voortzetten!

Vivens Begeleiding in cijfers

Wij werken dagelijks aan het vergroten van de zelfredzaamheid. We begeleiden zo lang als nodig, zo kort als mogelijk. In de afgelopen twee jaar hebben wij bijna 150 zorgtrajecten opgestart. Binnen de afgegeven maatwerkvoorziening, zetten wij gemiddeld 70% van de uren in. Na een jaar hebben we die ingezette begeleiding met ongeveer 50% afgebouwd en 25% van de zorgvragers stroomt binnen twee jaar uit. Een deel van hen kan zelfstandig verder, een ander deel gaat begeleid wonen of is zorg mijdend. In combinatie met de tevredenheid van onze de zorgvragers (8,5) hebben wij het gevoel op de goede weg te zijn en het nieuwe contract bevestigd ons hierin!

Vanaf de kennismaking heeft de zorgvrager rechtstreeks contact heeft met de begeleider die (als er een klik is) het begeleidingstraject zal gaan uitvoeren.Zo blijven de lijnen kort en kunnen we snel schakelen. Vaak starten we al binnen enkele weken na aanmelding, mits de maatwerkvoorziening is afgegeven. En soms al per direct indien dit wenselijk is.

Heb je interesse om bij ons te komen werken? Check onze website. We hebben regelmatig vacatures!

Een vrijwilliger vervangt geen professional

In veel wmo maatwerkvoorzieningen die wijkteams afgeven, staat dat bepaalde werkzaamheden door een vrijwilliger opgepakt kunnen worden. Ik begrijp de wens en het sluit aan bij de participatie gedachte. Het sluit alleen vaak niet aan bij de praktijk.

Er zijn (veel) goede vrijwilligers en we zouden niet zonder hen kunnen. De wereld zou een stuk minder fraai draaien zonder hun inzet. Maar zodra mensen afhankelijk zijn van hulp, vanwege bijvoorbeeld psychische of lichamelijke beperkingen, moet je niet ‘verplicht’ worden om ook (of in plaats van professionele hulp) van een vrijwilliger gebruik te maken. Het is geweldig als een vrijwilliger in een stabiele situatie op bepaalde vlakken ondersteuning kan bieden, maar veel ambulante zorgvragen zijn verre van stabiel.

Waar zit de kwetsbaarheid van vrijwillige inzet?

Precies in die vrijwillige inzet. De inzet van een vrijwilliger is min of meer vrijblijvend. Er staat geen beloning tegenover en het gaat dus om de intrinsieke motivatie van de vrijwilliger. Dat is lastig voor een cliënt. Want je bent afhankelijk van wanneer de vrijwilliger beschikbaar is.

Het gedrag of de stemming van een cliënt met een psychische stoornis is niet altijd in te schatten. Ook is voor de vrijwilliger zelf, niet altijd vooruitgang of resultaat zichtbaar. Dat kan demotiverend werken. Ik heb verschillende vrijwilligers hierdoor af zien haken. Het zorgt er soms voor dat binnen enkele jaren verschillende vrijwilligers de revue passeren. Daarmee komt de continuïteit en ontwikkeling van de cliënt in gevaar.

Vanuit Vivens Begeleiding, begeleiden wij diverse cliënten die in diepe schulden zitten. De inzet van een vrijwilliger om de administratie te doen, maakt problemen vaak groter. De cliënt heeft veelal een bewindvoerder of schuldsanering nodig omdat deze niet in staat is zelf regie te voeren over de financiën. Een vrijwilliger inzetten in deze complexe situatie is erg kwetsbaar, maar wordt vaak wel verwacht.

Volgens mij moet je steeds goed kijken naar de rol van een vrijwilliger in relatie tot de afhankelijkheid en zelfstandigheid van de cliënt. Hoeveel verantwoordelijkheid kan de cliënt zelf aan? Kan deze zelf regie voeren over het betreffende domein? Als dit beperkt is, zou de rol van de vrijwilliger beperkt moeten zijn of moet misschien wel geconcludeerd worden dat een vrijwilliger niet past in de situatie.

Wat is jouw ervaring met vrijwilligers in complexe situaties?

Puberteit en autisme; een uitdagende combinatie.

Pubers hebben het soms knap lastig. Lichamelijke veranderingen in combinatie met sociaal emotionele ontwikkelingen, toenemende verantwoordelijkheden, de druk van school en keuzestress. Wie ben je, wie wil je zijn, waar hoor je bij? Voor sommige jongeren vormt deze periode een extra uitdaging wannneer er sprake is van autisme. 

Autisme is een verstoring in de hersenen. Bij kinderen en jongeren uit zich dit vaak in een (sociaal emotionele) ontwikkelingsachterstand.

Therapeut en onderzoeker Martine Delfos heeft de theorie MAS1P (the mental age spectrum within 1 person) ontwikkelt waarbij ze autisme vanuit een ander perspectief benaderd. Volgens haar zorgt autisme voor een vertraging op specifieke gebieden en een versnelde ontwikkeling op andere gebieden. Het gevolg daarvan is een reeks uiteenlopende ‘mentale leeftijden’ binnen één persoon.

In een lezing gaf ze een voorbeeld van een adolescent met autisme. Hij kwam steeds in de knoop met op tijd komen, waardoor zijn studie in gevaar kwam. Hem was verteld dat hij kon stoppen met douchen zodra hij ‘klaar’ was. Maar wat de definitie van ‘klaar’ is, was hem onbekend. Door de jongen te benaderen vanuit het perspectief dat hij tijdens zijn jeugd een bepaalde ontwikkelingsfase niet goed doorlopen heeft, kon ze hem alsnog deze vaardigheden aanleren. Dus eerst je hoofd, dan je handen en dan je benen wassen. Hierna was het de jongen direct duidelijk hoe hij zichzelf kon douchen. Een ander perspectief kan in korte tijd een enorme verbetering opleveren.

In de afgelopen 15 jaar heb ik verschillende pubers met autisme begeleid of ben ik op afstand bij hen betrokken geweest. Veel van hen waren rond hun 18e één of meerdere keren vastgelopen tijdens hun opleiding of studie. Misschien wel niet zo gek, vanuit het perspectief wat Martine Delfos beschrijft.

Een jongere van 16-17 jaar met autisme, functioneert op sommige gebieden misschien wel als een 12 jarige. In hoeverre ben je dan in staat een juiste studiekeuze te maken? En stel dat je qua verantwoordelijkheid nemen functioneert als een 6 jarige. Ben je dan in staat je zelfstandig door het hoger beroepsonderwijs te bewegen? Afspraken te maken over samenwerken, plannen en je aan afspraken houden? Of op jezelf te gaan wonen?

Het onderwijs en de maatschappij stelt generieke eisen aan jongeren. Helaas heb ik veel jongeren met autisme vast zien lopen, doordat er onvoldoende inzicht en begrip was voor hun persoonlijke situatie.

Ik heb ervaren dat als je deze jongeren de juiste begeleiding biedt, passend bij hun eigen ontwikkeling, hen veel ellende bespaard kan blijven. ‘De scherpe kantjes’ zijn er halverwege hun twintiger jaren vaak vanaf. De sociaal emotionele ontwikkeling komt rond die tijd meer in lijn met de cognitieve ontwikkeling en er zijn minder eisen waaraan je moet voldoen.

Over onze werkervaring, tips en adviezen, spraken mijn collega Danielle Brink en ik kort geleden in ‘t-Harde. We waren uitgenodigd om voor een lotgenoten (ouder)groep te spreken.

Het lijkt wel of we een andere vader hebben gekregen!

Ambulante begeleiding Hoorn

Danielle is ambulant begeleider in West-Friesland. Bezoek haar pagina en lees meer over haar werkervaring en werkgebied (o.a. Koggenland, Medemblik en Enkhuizen).

Ambulante begeleiding Hoorn

Pieter is 45 jaar, getrouwd en heeft drie kinderen. Plotseling kreeg hij een ernstig fietsongeluk waarbij hij een grote klap tegen zijn hoofd kreeg. Pieter is al vijf jaar bezig met herstellen. Je ziet niets aan hem maar deze klap heeft zijn leven en die van zijn gezin enorm veranderd; hij heeft hersenletsel overgehouden aan dit ongeluk.

Voor het ongeluk had Pieter een drukke baan en ging hij vaak met zijn kinderen op pad. Nu is hij snel moe, kan moeilijk tegen harde geluiden en is sneller boos. Daarnaast lukt het hem niet om dingen te onthouden. Zijn kinderen zeggen: ‘Het lijkt wel of we een andere vader hebben gekregen.’

Ken je zelf iemand in je omgeving met Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH)? Kun je je voorstellen hoe het leven zo plotseling kan veranderen door een ongeluk, een hersenbloeding of hersentumor? Of herken je jezelf in dit verhaal?

Werken, vrienden bezoeken, je administratie bijhouden, het aanbrengen van een dagstructuur, dagjes uit. We staan er vaak niet bij stil dat dit de ‘gewone dingen’ zijn die bij het leven horen en hoe belangrijk ze voor je zijn. Totdat je totaal onverwachts en onvoorbereid te maken krijgt met NAH. De gevolgen verschillen per persoon en kunnen zowel zichtbaar als onzichtbaar zijn: lichamelijk, emotioneel, sociaal, gedragsverandering, moeilijk leren en onthouden, vermoeidheid.

Vanuit mijn werkervaring weet ik dat bij cliënten met NAH er tijd en geduld nodig is. Het is een vorm van rouw. Rouwen om het verlies van bijvoorbeeld relaties, werk, onafhankelijkheid, vertrouwen in je lijf, toekomstperspectief. Met dit verlies kan men telkens weer geconfronteerd worden in nieuwe situaties. Daarnaast heb je hersenletsel niet alleen. Ook je partner en kinderen worden getroffen. In het onderwijs kunnen kinderen leer- en gedragsproblemen laten zien. Heb je dit zelf gemerkt? Het wordt nog te vaak ongezien en onbegrepen.

Als zelfstandig ambulant begeleider kijk ik niet alleen naar de mogelijkheden en welke stappen we samen kunnen maken om je zelfstandigheid en zelfredzaamheid te vergroten. Maar ik bekijk ook welke stappen we kunnen zetten naar een nieuw perspectief richting een zinvolle en plezierige invulling van jouw leven en dat van je naaste omgeving!

Heb je vragen, dan sta ik graag voor je klaar! 

Autisme informatiemarkt Elburg

Op donderdag 9 februari 2017 vindt er van 19.00- 21.00 uur een autisme informatiemarkt plaats in ‘t Huiken, Elburg. Vivens Begeleiding zal deze avond ook aanwezig zijn met ambulant begeleiders die werkzaam zijn op de Veluwe. 

De informatiemarkt wordt georganiseerd door leden van de oudergespreksgroep (initiatiefnemers), stichting WIEL en het Samenwerkingsverband Autisme Gelderland (SAG). Bezoekers van de markt kunnen deze avond ook deelnemen aan een autisme belevingswandeling door ’t Huiken. De markt is vrij toegankelijk, iedereen is van harte welkom.

De Autisme informatiemarkt is bedoeld om belangstellenden kennis te laten maken met de verschillende organisaties in Elburg en omgeving die diensten aanbieden op het gebied van ondersteuning bij autisme. Bezoekers treffen hier organisaties die zich richten op het verstrekken van informatie en advies, opvoeding en onderwijs, vrije tijd, begeleiding, zorg en wonen.

Tijdens de markt kunnen de bezoekers zich ook aanmelden voor deelname aan een Autisme belevings wandeling: een wandeling door ’t Huiken zal laten zien dat omgevingsfactoren sterk bepalend zijn voor het welzijn van iemand met autisme. De wandelingen worden begeleid door mensen met autisme.

 

Daniêlle is ambulant begeleider in Elburg en Epe. Bezoek haar pagina en lees meer over haar achtergrond en ervaring.

Ambulante Begeleiding Elburg

Uitbreiding zorg in natura

Na de regio Apeldoorn en Deventer, levert Vivens Begeleiding vanaf 1 januari a.s. ook ambulante begeleiding op basis van zorg in natura in de regio Groot Gelderland.

In steeds meer gemeenten kiezen we ervoor om binnen de wet maatschappelijke ondersteuning (WMO) niet alleen op basis van PGB maar ook via de gemeente gecontracteerde begeleiding te bieden.

Deze vorm van financieren beperkt voor zorgvragers de administratieve lasten maar bovenal kunnen we op deze manier snel en flexibel schakelen zodra wijkteams of consulenten van MEE ons met nieuwe zorgvragen benaderen. Afhankelijk van de maatwerkvoorziening, kunnen we vaak al binnen 1-2 weken de begeleiding opstarten.

In de regio Arnhem bieden we ambulante begeleiding op basis van zorg in natura in de gemeente Arnhem, Brummen, Voorst, Hoenderloo, Eerbeek, Doesburg, Overbetuwe, Otterlo, Brummen, Dieren, Velp, Duiven, Zevenaar, Didam, Huissen, Elst, Renkum en Westervoort.

‘De toekomst van de zorg’

Ambulante begeleiding Amsterdam

Charlotte is ambulant begeleider in Amsterdam. Bezoek haar pagina en lees meer over haar achtergrond en ervaring.

Ambulante begeleiding Amsterdam

We kunnen er niet meer om heen. Nieuwe ‘deelconcepten’ komen als paddenstoelen uit de grond. Ik maak er zelf ook gretig gebruik van en ben groot afnemer van bijvoorbeeld airbnb, snappcar en peerby. Het zijn concepten waar door middel van een platform vraag en aanbod bij elkaar wordt gebracht. Binnen een heleboel sectoren zie je dat er vernieuwende organisatiemodellen ontstaan, maar de zorg loopt hierin naar mijn mening achter. Juist met alle veranderingen binnen de zorg, waar er steeds een groter beroep gedaan wordt op de zelfredzaamheid van kwetsbare mensen is de sector toe aan een vernieuwd organisatiemodel. Net zoals ik aan vernieuwing toe was.

Ik wil zelfstandig als begeleider werken en de professionele vrijheid hebben om begeleiding vorm te geven zoals mijn cliënt en ik dat samen hebben bedacht. Ik wil mij niet verschuilen achter regels en protocollen, maar vooral bezig zijn het beste uit de cliënten te halen. De tijd en ruimte hebben om mij te verdiepen in de hulpvraag van de cliënt en te denken in kwaliteiten en mogelijkheden.

Iets weerhield mij om deze stap te nemen

Iets weerhield mij om deze stap te nemen. Ik stuitte op de gedachte dat de ideale werkomgeving zoals ik hem voor me zag niet bestond. Namelijk een samenwerkingsverband met ambulant begeleiders waar er de ruimte is om kennis en expertise te delen en elkaar te inspireren. Professionals die net als ik op zoek zijn naar een nieuw organisatiemodel waar de cliënt en de hulpvraag echt centraal kan staan. Een soort platform waar vraag en aanbod elkaar kunnen vinden, zoals bovengenoemde deelconcepten ook hebben. En het goede nieuws is, dit organisatiemodel blijkt te bestaan!

Sinds kort ben ik een samenwerkingsverband aangegaan en werk ik als zelfstandig ambulant begeleider bij Vivens Begeleiding. Vivens biedt een vernieuwend organisatiemodel dat aansluit bij de veranderingen in de zorg. Zowel inhoudelijk als organisatorisch biedt de organisatie ondersteuning waardoor ik de tijd heb om mij volledig te richten op het bieden van begeleiding en lokaal samen te werken met bijvoorbeeld wijkteams. Landelijk versterken we als professionals elkaar door kennis en expertise te delen en samen na te denken over vraagstukken. Ik geloof in dit vernieuwende concept en ben ervan overtuigd dat dit de toekomst is in het bieden van de beste begeleiding die aansluit bij de hulpvraag van de cliënt.

N.b. Charlotte ontleende de titel van dit blog n.a.v de voorspelling van prof. dr. Jan Smit, (VU Amsterdam) over de toekomst van de zorg. Dit deed hij  in zijn rol als jurylid van HeldCare 2016 toen hij over de deelname van Vivens Begeleiding sprak.
Ambulante begeleiding

“Dit is de toekomst van de zorg” ~ 

prof. dr. Jan Smit, Directeur Dienst Onderzoek GGZ inGeest/VU jurylid HeldCare 2016

“Ik heb hier de toekomst van de zorg gezien. Kleinschalig, in de wijk. Een soort Uber, hulpverleners hebben geen gebouwen nodig maar gaan gewoon naar de mensen toe. Onthoudt dit moment; over 5 jaar is dit de toekomst van de zorg.”